Ξηλώνει” το ΣτΕ υπεραγορά στη Βοιωτία

“Φρέ­νο” στην υπερ­βο­λι­κή και ανε­ξέ­λεγ­κτη δόμη­ση στις εκτός σχε­δί­ου περιο­χές βάζει το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας, ορθώ­νο­ντας συνταγ­μα­τι­κά εμπό­δια σε δια­τά­ξεις που επι­τρέ­πουν “εξαι­ρέ­σεις και παρεκ­κλί­σεις” με στό­χο να δημιουρ­γή­σουν ευνοϊ­κό­τε­ρες συν­θή­κες δόμη­σης.

ÁÈÇÍÁ-ÓÕÌÂÏÕËÉÏ ÅÐÉÊÑÁÔÅÉÁÓ-ÓÔÅ.(EUROKINISSI-ÊÙÓÔÁÓ ÊÁÔÙÌÅÑÇÓ)

Επι­ση­μαί­νο­ντας ότι στις εκτός σχε­δί­ου ζώνες η δόμη­ση επι­τρέ­πε­ται μόνο κατ’ εξαί­ρε­ση, το ΣτΕ βγά­ζει “κόκ­κι­νη κάρ­τα” σε ρυθ­μί­σεις που ξεπερ­νούν τα αυστη­ρά όρια αρτιό­τη­τας, κάλυ­ψης, ύψους, κ.λπ., για­τί με αυτές απει­λεί­ται η μετα­τρο­πή τέτοιων περιο­χών, ουσια­στι­κά, σε οικι­στι­κές.

Οι συνταγ­μα­τι­κές ενστά­σεις του ανώ­τα­του δικα­στη­ρί­ου δια­τυ­πώ­θη­καν με αφορ­μή δικα­στι­κή από­φα­ση που αμφι­σβη­τεί τη νομι­μό­τη­τα οικο­δο­μι­κής άδειας, που επέ­τρε­ψε την ανέ­γερ­ση μεγά­λης υπε­ρα­γο­ράς στη Βοιω­τία με ιδιαί­τε­ρα ευνοϊ­κούς όρους, κατά παρέκ­κλι­ση των σχε­τι­κών πολε­ο­δο­μι­κών δια­τά­ξε­ων.

Στη δικα­στι­κή από­φα­ση “μπού­σου­λα” (87/16) το Ε’ τμή­μα ΣτΕ ξεκα­θα­ρί­ζει ότι το Σύνταγ­μα, θέλο­ντας να εξα­σφα­λί­σει τους καλύ­τε­ρους δυνα­τούς όρους δια­βί­ω­σης, προ­βλέ­πει μια θεμε­λιώ­δη δια­φο­ρο­ποί­η­ση στη δυνα­τό­τη­τα δόμη­σης, ανά­με­σα στις περιο­χές που έχουν οργα­νω­μέ­νο πολε­ο­δο­μι­κό σχέ­διο και στις εκτός σχε­δί­ου. Στις τελευ­ταί­ες, η δόμη­ση μπο­ρεί να επι­τρα­πεί μόνο κατ’ εξαί­ρε­ση υπό ιδιαί­τε­ρα αυστη­ρούς όρους προ­σαρ­μο­σμέ­νους στην ιδιαί­τε­ρη φύση κάθε περιο­χής, ενώ μπο­ρεί και να απα­γο­ρευ­θεί εν μέρει ή συνο­λι­κά. Οι αυστη­ροί αυτοί όροι και περιο­ρι­σμοί -τονί­ζει το ΣτΕ- “δεν επι­τρέ­πε­ται να περιέ­χουν περαι­τέ­ρω εξαι­ρέ­σεις και παρεκ­κλί­σεις, ευνοϊ­κό­τε­ρες για τη δόμη­ση”.

Προ­ϋ­πο­θέ­σεις

Με βάση τη νομο­θε­σία για τις εκτός σχε­δί­ου περιο­χές, τον Κώδι­κα Βασι­κής Πολε­ο­δο­μι­κής Νομο­θε­σί­ας, κ.λπ., προ­βλέ­πε­ται στις περιο­χές αυτές ελά­χι­στη αρτιό­τη­τα 4 στρεμ­μά­των, μέγι­στο ποσο­στό κάλυ­ψης 10%, μέγι­στος συντε­λε­στής δόμη­σης 0,2 και μέγι­στο ύψος 7,50 μ. Ωστό­σο επι­τρά­πη­κε σε περι­πτώ­σεις ειδι­κών κτι­ρί­ων (γρα­φεί­ων, κατα­στη­μά­των κ.λπ.) να ορι­στεί ο ανώ­τα­τος συντε­λε­στής δόμη­σης στα 600 τ.μ. (άρα χαμη­λό­τε­ρος του 0,2), ενώ για υπε­ρα­γο­ρές προ­βλέ­φθη­κε παράλ­λη­λα μέγι­στη κάλυ­ψη 20% μέγι­στο ύψος 9 μ.

Οι αρμό­διες πολε­ο­δο­μι­κές αρχές επέ­τρε­ψαν σε εκτός σχε­δί­ου ζώνη στη Βοιω­τία 3 υπε­ρα­γο­ρές (τρο­φί­μων, ένδυ­σης — υπό­δη­σης, ειδών οικια­κής χρή­σης) σε γήπε­δο 18 στρεμ­μά­των συνο­λι­κού εμβα­δού επι­φα­νεί­ας 6.780 τ.μ. (υπό­γειο, ισό­γειο, όρο­φος) ύψους 9,70 μ. υπερ­βαί­νο­ντας κατά πολύ τα όρια κάλυ­ψης, δόμη­σης κ.λπ. Παράλ­λη­λα έκρι­ναν ότι οι παρεκ­κλί­σεις αυτές δεν θα έχουν δυσμε­νείς επι­πτώ­σεις στη γύρω περιο­χή. Με αφορ­μή προ­σφυ­γή περιοί­κων, το ΣτΕ δέχθη­κε ότι δεν είναι νόμι­μη η κατα­σκευή υπε­ρα­γο­ράς σε περιο­χή όπου δεν προη­γή­θη­κε χωρο­τα­ξι­κός σχε­δια­σμός για χρή­σεις γης, αμφι­σβη­τώ­ντας (ως εκτός εξου­σιο­δό­τη­σης) τις δια­τά­ξεις που επι­τρέ­πουν κατά παρέκ­κλι­ση ευνοϊ­κούς όρους αυξη­μέ­νους και μάλι­στα χωρίς κρι­τή­ρια.

ΠΗΓΗ: www.buildnet.gr (link)

 

Print Friendly, PDF & Email