Προστασία όλων των αυθαιρέτως ανεγερθέντων κτισμάτων

Η διά­τα­ξη που κατέ­θε­σε ο Γ. Τσι­ρώ­νης και συνυ­πέ­γρα­ψε ο Π. Κου­ρου­μπλής προ­στα­τεύ­ει όλα τα «αυθαι­ρέ­τως ανε­γερ­θέ­ντα κτί­σμα­τα» χωρίς δια­κρί­σεις χρη­σι­μο­ποιώ­ντας την ευφά­ντα­στη δικαιο­λο­γία περί ανα­στο­λής μέχρι την κύρω­ση των δασι­κών χαρ­τών.
Την Πέμ­πτη που πέρα­σε, ο «πρά­σι­νος» ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός για το Περι­βάλ­λον επι­χεί­ρη­σε να εμπο­δί­σει τις υπη­ρε­σί­ες των αυτο­διοί­κη­των περι­φε­ρειών να επι­βά­λουν τον νόμο: σε πολυ­νο­μο­σχέ­διο που θα ψηφι­ζό­ταν το ίδιο βρά­δυ, κατέ­θε­σε ξαφ­νι­κά το μεση­μέ­ρι τρο­πο­λο­γία για ανα­στο­λή των κατε­δα­φί­σε­ων αυθαι­ρέ­των που είχαν ήδη ξεκι­νή­σει οι περι­φέ­ρειες.

Έπει­τα από γενι­κή κατα­κραυ­γή, ο Γιάν­νης Τσι­ρώ­νης απέ­συ­ρε την τρο­πο­λο­γία, υπο­σχό­με­νος πως σύντο­μα θα την επα­να­φέ­ρει, σε συνεν­νό­η­ση με τον πρω­θυ­πουρ­γό και ευχό­με­νος «να μη χάσει κανέ­νας άνθρω­πος το σπί­τι του».

Όπως είχαν από δεκαη­μέ­ρου απο­κα­λύ­ψει εφη­με­ρί­δες, οι επι­χει­ρή­σεις κατε­δά­φι­σης των τελε­σί­δι­κα παρά­νο­μων κτι­σμά­των που είχαν έπει­τα από πολ­λά εμπό­δια ξεκι­νή­σει οι περι­φέ­ρειες συνα­ντού­σαν συνε­χή πολι­τι­κά προ­σκόμ­μα­τα, μετα­ξύ άλλων και από τον συγκε­κρι­μέ­νο υπουρ­γό.

Έλα όμως που οι περι­φέ­ρειες σύμ­φω­να με τον νόμο είναι αυτο­διοί­κη­τες. Αφού λοι­πόν δεν μπο­ρεί ο υπουρ­γός να δώσει εντο­λή, τι κάνει; Αλλά­ζει τον νόμο που λέει πως ό,τι είναι αυθαί­ρε­το σε δάσος ή αιγια­λό απο­μα­κρύ­νε­ται, βάζει και μια ρήτρα «μέχρι την κύρω­ση των οικεί­ων δασι­κών χαρ­τών» και νομί­ζει πως τελειώ­νει.

Επει­δή έχει παρα­τρα­βή­ξει το αστειά­κι με τα αυθαί­ρε­τα και το σπί­τι του φτω­χού, ας ξεκα­θα­ρί­σου­με ότι σε μια πολι­τεία που σέβε­ται τη Δημο­κρα­τία της και τους πολί­τες της εσκεμ­μέ­νη ή αθέ­λη­τη άγνοια νόμου δεν επι­βρα­βεύ­ε­ται.

Στην περί­πτω­ση της δόμη­σης σε δασι­κή γη, όποιος χτί­ζει γνω­ρί­ζει καλά ότι το οικό­πε­δό του είναι πολύ πιθα­νά δασι­κού ή παρά­λιου χαρα­κτή­ρα, οπό­τε οφεί­λει να περι­μέ­νει και να σέβε­ται τον χαρα­κτη­ρι­σμό από τις αρμό­διες αρχές.

Επει­δή όμως «ξέρω κάποιον στο υπουρ­γείο», οι οικο­δο­μές προ­χω­ρούν χωρίς καμία άδεια και στις σπά­νιες περι­πτώ­σεις που δημό­σια αρχή όντως ελέγ­ξει και επι­βά­λει πρό­στι­μο, «δεν ανη­συ­χώ, στην Ελλά­δα κανέ­νας δεν γκρε­μί­ζει».

Οι απο­φά­σεις που θέλει ο υπουρ­γός να ανα­στεί­λει έχουν τελε­σι­δι­κή­σει, δηλα­δή είτε έχουν αμε­τά­κλη­τα κρι­θεί δικα­στι­κά είτε έχουν παρέλ­θει οι προ­θε­σμί­ες για προ­σβο­λή τους, οπό­τε κανέ­νας νόμος δεν μπο­ρεί και δεν πρέ­πει να εμπο­δί­σει την εφαρ­μο­γή τους.

Παρό­μοια ρύθ­μι­ση πέρα­σε και το 2003, για ανα­στο­λή της επι­βο­λής προ­στί­μων. Απο­τέ­λε­σμα; Δεν ξεκί­νη­σαν καν οι δασι­κοί χάρ­τες, με πιέ­σεις από κατα­πα­τη­τές, ώστε να συνε­χι­στεί η αυθαί­ρε­τη δόμη­ση σε περιο­χές που ακό­μα δεν είχαν χτι­στεί.

Το 2010 όμως, η τότε υπουρ­γός Περι­βάλ­λο­ντος είχε την πολι­τι­κή βού­λη­ση να καταρ­γή­σει το εμπό­διο στην επι­βο­λή του νόμου. Απο­τέ­λε­σμα;

Προ­χώ­ρη­σαν έπει­τα από δεκα­ε­τί­ες οι πρώ­τοι δασι­κοί χάρ­τες, ξανάρ­χι­σαν να επι­βάλ­λο­νται πρό­στι­μα, ενώ κατε­δα­φί­στη­καν για πρώ­τη φορά αυθαί­ρε­τα.

Η διά­τα­ξη που κατέ­θε­σε ο Γιάν­νης Τσι­ρώ­νης και συνυ­πέ­γρα­ψε ο Πανα­γιώ­της Κου­ρου­μπλής είναι πολύ χει­ρό­τε­ρη: προ­στα­τεύ­ει όλα τα «αυθαι­ρέ­τως ανε­γερ­θέ­ντα κτί­σμα­τα» χωρίς δια­κρί­σεις (σκε­φθεί­τε π.χ. αν τα αυθαί­ρε­τα βρί­σκο­νται σε ένα εθνι­κό πάρ­κο), χρη­σι­μο­ποιώ­ντας την ευφά­ντα­στη δικαιο­λο­γία περί ανα­στο­λής μέχρι την κύρω­ση των δασι­κών χαρ­τών της χώρας.

Αγνο­εί άρα­γε ο «πρά­σι­νος» υπουρ­γός ότι υπάρ­χει σύστη­μα δασι­κής προ­στα­σί­ας μέχρι την ορι­στι­κο­ποί­η­ση των δασι­κών χαρ­τών, με βάση το οποίο έχει κρι­θεί ότι τα αυθαί­ρε­τα αυτά βρί­σκο­νται σε δασι­κή γη; Ή μήπως δεν γνω­ρί­ζει ότι τα κατε­δα­φι­στέα αυθαί­ρε­τα δεν δια­θέ­τουν καν οικο­δο­μι­κή άδεια;

Οι δασι­κοί χάρ­τες, όταν και όπο­τε κυρω­θούν, θα ενσω­μα­τώ­σουν απα­ραί­τη­τα υφι­στά­με­νες πρά­ξεις χαρα­κτη­ρι­σμού (στη βάση των οποί­ων έχουν χαρα­κτη­ρι­στεί τα αυθαί­ρε­τα).

Όπως άλλω­στε για πολ­λο­στή φορά απο­φά­σι­σε το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας, «για την κατε­δά­φι­ση αυθαι­ρέ­των κατα­σκευών σε δασι­κές ή ανα­δα­σω­τέ­ες εκτά­σεις δεν απαι­τεί­ται να έχει προη­γου­μέ­νως καταρ­τι­σθεί δασο­λό­γιο, ούτε να έχει χαρα­κτη­ρι­σθεί η έκτα­ση ως δασι­κή, με τη δια­δι­κα­σία του δασι­κού νόμου 998/1979 ούτε, να έχουν καταρ­τι­σθεί δασι­κοί χάρ­τες».

Το μόνο λοι­πόν που δια­τρα­νώ­νει ο κατά τίτλο μόνο πρά­σι­νος υπουρ­γός με αυτήν και άλλες τέτοιες ρυθ­μί­σεις είναι ότι στην Ελλά­δα όποιος σέβε­ται νόμους και περι­βάλ­λον είναι η αγνοη­μέ­νη εξαί­ρε­ση, για να μην πού­με κάτι βαρύ­τε­ρο.

ΠΗΓΗ: www.michanikos.gr (link), www.buildnet.gr (link)

Print Friendly, PDF & Email